Czy zastanawialiście się dlaczego sportowcy ulegają ponownym zerwaniom więzadła krzyżowego przedniego? Na co szczególnie warto zwrócić uwagę, aby zmniejszyć ryzyko rewizji ACL? Mamy w tym względzie swoje spostrzeżenia. Praktyczne doświadczenia również.

Wielu autorów charakteryzuje zeskok jako jeden z najbardziej kontuzyjnych ruchów wykonywanych w sporcie. Cortes opisuje największy wpływ zeskoku na powstanie takich kontuzji, jak:
- skręcenia stawu skokowego,
- powstanie zespołu bólowego przedniego przedziału kolana czy tzw. kolana skoczka,
- zerwania więzadła krzyżowego przedniego (ACL).

Dopuszczając zawodnika do powrotu do sportu wyczynowego po rekonstrukcji ACL proponuje się wiele rodzajów testów. Hamilton twierdzi, iż jedną z bardziej funkcjonalnych form testowania kończyn dolnych są próby skocznościowe, gdyż wymagają one dużej siły, mocy i stabilizacji. Obecnie stosowane są zarówno testy jednonóż, jak i obunóż – bieg, wyskoki, zadania skocznościowe po linii prostej, jak i wymagające rotacji w stawie kolanowym.

Powszechnie stosowaną metodą określenia gotowości zawodnika do powrotu do sportu jest określanie różnic % pomiędzy kończynami w wytrzymałości podczas skocznościowych testów funkcjonalnych. Zazwyczaj, różnicę mniej niż 15% uznaje się jako wystarczające kryterium, aby umożliwić powrót do specjalistycznych treningów sportowych.

Wielu autorów badało to, czy technika zeskoku ma wpływ na wysokość produkowanych wartości sił reakcji podłoża. Zdaniem niektórych ma to związek z płcią, natomiast Cortes wskazuje na związek z ustawieniem stopy. Decker badał osoby będące już ponad rok po rekonstrukcji ACL, dowodząc występowanie zaburzeń w zeskoku w stosunku do osób zdrowych. Paterno z kolei wziął „pod lupę” wartości szczytowych pionowych sił reakcji podłoża podczas zeskoku u kobiet po rekonstrukcji ACL, które zarazem powróciły do sportu wyczynowego. Wywnioskował, iż obecność asymetrii u takich osób może zwiększać ryzyko powstania kontuzji w przeciwnej kończynie.

A co wynika z naszych doświadczeń i badań u osób średnio 2,5 roku po rekonstrukcji ACL oraz powrocie do sportu wyczynowego? Co istotne, wszyscy byli uprzednio rehabilitowani w Centrum Sportu i Rehabilitacji Biernat. Badani nie wykazywali istotnych różnic w wartościach sił podczas zeskoku pomiędzy kończynami, co może być pozytywnym skutkiem dążenia do symetrycznego rozkładu sił podczas procesu rehabilitacyjnego. Co więcej, analizowane wartości sugerują, że osoby które przebyły proces rehabilitacji wykonują lepsze technicznie lądowanie, chroniąc przy tym stawy przed przeciążeniem. To całkiem prawdopodobny wynik nacisku kładzionego podczas rehabilitacji na technikę wykonywania skoków.

W myśl koncepcji „Movement Strategy” nie ustajemy w poszukiwaniu optymalnych i skutecznych rozwiązań.